Ferðin var í heild sinni mjög vel heppnuð og skilur eftir sig ótal minningar og góða vini í Skandinavíu og Albaníu. Ferðalagið til Marqinet var stórkostlegt og ég mun án efa vilja heimsækja löndin á Balkanskaganum aftur í náinni framtíð og kynnast þeim betur- Eftir heimkomuna saknaði ég hópsins og það var mjög skrýtið að venjast því að vera án allra þessara nýju góðu vina, við urðum í raun eins og ein stór fjölskylda! Þess vegna fagna ég endurfundum í október þegar við ætlum að hittast aftur í Osló
Marqinet. Þorpið er í uppbyggingu eftir verksmiðjusprenginguna sem varð fyrir tveimur árum.
Við skiptum okkur í íþróttahóp, listahóp, enskuhóp og danshóp. Hér eru krakkarnir í íþróttum að spila blak
Daniela og Mette með yngri krakkana í danstíma :)
Uppvask eftir matinn fór stundum fram fyrir utan húsið, ef vatnið inni brást!
Vinkonur í miklu stuði á leið að vatninu
Við skiptum niður með okkur verkum í húsinu og fórum daglega í þorpsbúðina og keyptum vatn og aðrar nauðsynjar. Þessi tók alltaf skælbrosandi á móti okkur
Ég bjó ásamt 11 öðrum sjálfboðaliðum í húsi nr 2. Húsið var staðsett ofarlega í þorpinu og því löbbuðum við niður veginn til þess að komast niður í búðirnar. Fyrirtaks líkamsrækt!

Ég kenndi eldri krökkunum í sumarbúðunum ensku á meðan á dvölinni stóð. Mér fannst það mjög krefjandi og skemmtilegt. Krakkarnir kunnu mismikið en áttu það öll sameiginlegt að vera áhugasöm og spennt að læra meira.

Við stoppuðum í borginni Mostar í Bosniu á leiðinni til Albaníu. Borgin er meðal annars þekkt fyrir fallegu brúnna yfir ánna Neretva sem liggur í gegnum miðja borgina. Það var mikil upplifun að labba um gamla bæinn og ótrúleg náttúrufegurð allt í kring. Húsin bera sum hver þess merki að þar hafi verið háð stríð. Einn af eftirminnilegustu stöðunum sem við heimsóttum á leiðinni til Albaníu.

Neretva áin
Á leiðinni til Albaníu stopouðum við einn dag í bænum Novo Mesto í Slóveníu. Við skoðuðum húsakynni slóvensku sjálfboðaliðanna og heimsóttum og lékum við roma börn í hverfi í útjaðri bæjarins.
Á leiðinni heim stoppuðum við í bænum Biccari á Ítalíu. Við sváfum undir berum himni á íþróttaleikvang bæjarins í steikjandi hita!

